Shih Tzu

Shih Tzu to doskonały towarzysz rodziny. Jest istotą niezwykle ciepłą i przyjazną, dobrze tolerującą dzieci. Energiczny, towarzyski pies, sprawiający wrażenie bardzo pewnego siebie potrafi być czuły i domagać się uwagi.

Shih Tzu to rasa idealna dla każdego odpowiedzialnego właściciela, będącego w stanie zadbać o pupila, poświęcając odpowiednią ilość czasu na pielęgnację. Ten serdeczny i ogromnie przywiązany przyjaciel doskonale pasuje zarówno do osób samotnych, jak i rodzin z dziećmi.

Charakter i zachowanie

Skory do zabawy, ciekawy świata chętnie wchodzi w kontakty z ludźmi i zwierzętami. Lubi wiedzieć co dzieje się w otoczeniu, co czyni go czujnym i odważnym. Mimo małego rozmiaru pragnie bronić właściciela. Shih Tzu ma opinię psa inteligentnego, pojętnego, łatwego do ułożenia. Szkolenie wymaga łagodności i cierpliwości, ponieważ łatwo rozpoznaje emocje i jest na nie podatny. Ten mały towarzysz uwielbia wspólne spacery i zabawy na dworze. Nie boi się zimna, lecz warto wyposażyć go w nieprzemakalną garderobę, co pozwoli lepiej zadbać o sierść. Pomimo wierności i lojalności lubi czasem zademonstrować niezadowolenie, jednak po chwili będzie znów zabiegać o względy i pieszczoty.

shih tzu
Shih Tzu

Zalety i wady

Ogromną zaletą czworonoga jest naturalna skłonność do czystości i posłuszeństwo. W domu nie sprawia kłopotów, dlatego nadaje się nawet do maleńkiego mieszkania. Uwielbia ruch, doskonale znosi podróże. Nie jest hałaśliwy, nie linieje. Wymaga jednak systematycznej pielęgnacji, co z kolei może być odbierane jako minus, szczególnie przez zwolenników ras krótkowłosych. Szczególnej uwagi wymagają także oczy i uszy — najbardziej podatne na schorzenia i urazy. Gęsta sierść oraz skrócona kufa sprawiają, że źle znosi upały (w skrajnych przypadkach możliwe nawet kłopoty z oddychaniem). Anatomia przyczynia się również do chrapania, na które skarżą się czasem właściciele. Mimo to Shih Tzu w odpowiednich warunkach cieszy się dobrym zdrowiem i dożywa nawet kilkunastu lat.

Wygląd

Shih tzu to jedna z ras najbardziej przyciągających wzrok. Niezwykła uroda oraz sposób poruszania gwarantują nie tylko ciekawskie spojrzenia podczas spacerów, ale także wygrane w konkursach psiej piękności. Gabaryty ciała u psów tej rasy są stosunkowo niewielkie — wysokość w kłębie dochodzi od 20 cm do 26,5 cm u suk i psów. Jeżeli chodzi o wagę, to powinna oscylować w granicach 4,5 – 8 kg. Szczególnej urody nadaje szeroka głowa z kwadratową kufą. Wysoko osadzona na długiej, noszonej wyniośle szyi.

Oczy Shih Tzu są duże, ale nie wyłupiaste, ciemne z niewidocznym białkiem. Uszy powinny być długie, zwisające w całości pokryte spuszczającym włosiem. Nos czarny z wydatnymi, szeroko otwartymi nozdrzami. Całej głowie wielkości dodaje obfite owłosienie, nadające szczególnego „lwiego” charakteru. Sylwetka w kształcie prostokąta prezentuje się bardzo szlachetnie — prosty grzbiet, szeroka i głęboka klatka piersiowa, mocne lędźwie, kończyny krótkie oraz mocne, wysoko zawinięty nad grzbietem ogon. Największą ozdobą Shih Tzu jest szata. Ma piękną, sięgającą do ziemi sierść, podszytą gęstym podszerstkiem. Umaszczenie jest akceptowane we wszystkich wariantach — może być jednobarwne, dwubarwne lub wielokolorowe, (szczególnie gdy kolory są symetrycznie rozłożone).

Historia rasy

Wszystkie wymienione cechy powodują, że Shih Tzu prezentuje się w iście królewski sposób, co z kolei po części wyjaśnia pochodzenie. Na temat początków rasy istnieje wiele teorii, jednak z pewnością pierwsze wzmianki o „psach — lwach” lub jak kto woli „lwich psach”, pojawiły się w Tybecie. Z uwagi na pewne podobieństwo Shih Tzu do lwów, Dalajlamowie upodobali sobie ich towarzystwo, wierząc, że są uosobieniem wielkich kotów. Psy hodowano z dbałością o czystość rasy, otaczając je niezwykłą opieką. O wyjątkowości rasy świadczy fakt, iż pieski stały się prezentem dla chińskiego cesarza.

Sam cesarz traktował je jako wyjątkowy dar i tu zaczyna się historia jednej z największych na świecie, niezwykłej hodowli. Dla zapewnienia psom optymalnych warunków cesarstwo zatrudniało setki niewolników, dbających o komfort i wygodę podopiecznych. Przez wiele lat prawo posiadania Shih Tzu przysługiwało jedynie cesarzowi i osobom przez niego obdarowanych. Posiadanie cesarskiego psa było ogromnym zaszczytem i powodem do dumy. Po śmierci cesarza hodowla powoli zaczęła podupadać, a większość psów trafiła w ręce arystokracji. Nowi właściciele postarali się o odbudowę hodowli, a nawet założyli związek hodowców. Przy pomocy ekspertów w 1938 roku powstał pierwszy wzorzec rasy.

Kiedy władzę objęli komuniści nakazano likwidację hodowli. Wiele psów udało się uratować, dzięki czemu rasa przetrwała. Pierwszy raz Shih Tzu pojawiły się w Anglii w 1927 roku, gdzie z sześcioma osobnikami rozpoczęto pierwszą hodowlę poza Chinami. W 1934 roku został opracowany wzorzec rasy, a w 1949 Kennel Club przyznał prawo do ubiegania o tytuł championa.

Obecnie istnieją dwa typy Shih Tzu:

Europejski — mocniejszy i cięższy, o większych oczach i głowie oraz bardziej masywnej budowie ciała i amerykański — delikatniejszy, o węższej klatce piersiowej i bliżej ustawionych kończynach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *