Mastif tybetański

Lew? Niedźwiedź? Nie, to mastif tybetański! Jego gęsta sierść oraz nadająca dostojności i majestatu grzywa sprawiają, że nie trudno o pomyłkę. W końcu nie bez powodu rasa ta uważana jest za jedną z najdroższych na świecie. Jednak zacznijmy od początku.

Mastif tybetański powinien trafić w ręce doświadczonego właściciela. Jego dominujący i silny charakter wymaga stanowczości i obycia z czworonożnymi przyjaciółmi. Zalecane jest również posiadanie dużego podwórza, po którym będzie mógł się swobodnie poruszać. Jako pies pasterski i stróżujący idealnie nadaje się do trzymania na zewnątrz i do pilnowania dobytku. Jednocześnie uwielbia kontakt z człowiekiem, więc powinien móc bez przeszkód wchodzić do domu. Dobrze reaguje na dzieci i jest dla nich łagodny. Sprawdzi się idealnie dla osób aktywnych, ponieważ lubi ruch.

Charakter i zachowanie

Pies posiada dominujący, silny charakter. Potrafi być agresywny. Wynika to z jego tybetańskiego pochodzenia, które wymagało dużej siły i umiejętności obronnych. Dobrze ułożony pies staje się jednak doskonałym członkiem rodziny uwielbiającym zabawę i kochającym ponad wszystko swoich domowników. Trzeba pamiętać mimo wszystko o jego dzikiej naturze i o tym, że wykazuje się on czasem pewnym nieposłuszeństwem. Mastif tybetański lubi aktywność nocną, wtedy też zajmuje się obroną i stróżowaniem na terenie swojego domostwa. W dzień woli ucinać sobie drzemki, by zbierać siły na wieczór.

Umiejętności

Pies jest idealnym stróżem. Mając takiego dozorcę na swoim podwórzu nie musimy obawiać się nieproszonych gości. Jednocześnie należy pamiętać, że jego tresura nie należy do najprostszych i wymaga dużo determinacji ze strony właściciela.

Szkolenie i wychowanie

Psa należy zacząć szkolić od samego początku. Właściciel powinien wyróżniać się konsekwencją i cierpliwością oraz unikać tresury siłowej, która bardzo niekorzystnie wpłynie na psychikę pupila. Mastif to świetny pies stróżujący, ale jego tresura nie należy do najprostszych, gdyż pies wykazuje się dużą samodzielnością w podejmowaniu decyzji. Warto udać się do specjalisty, który pomoże nam w odpowiedni sposób dobrać rodzaj szkolenia do naszego niesfornego czworonoga.

Mastif Tybetański – Wady i zalety

Wady

  • silny charakter
  • potrafi być bardzo agresywny, dlatego wymaga doświadczonego właściciela
  • potrzebuje dużo przestrzeni
  • oporny na tresurę
  • wymagająca rasa

Zalety

  • rodzinny
  • idealny do pilnowania dobytku
  • mało podatny na choroby
  • długo żyje

Wygląd

Najbardziej charakterystycznym elementem budowy mastifa jest jego głowa z wyraźnie zaznaczonym płomieniem oraz kołnierzem, który upodabnia go do lwa. Poszczególne osobniki, nawet w obrębie jednego miotu potrafią znacząco różnić się od siebie umaszczeniem i rozmiarem. Najczęściej jednak sierść ma intensywny czarny kolor z podpaleniami na łapach, klatce piersiowej i oczach. Jego oczy barwy brązowej są średniej wielkości, głęboko osadzone. Tułów masywny z silnymi kończynami, a ogon gęsty i zawinięty na zad.

Zdrowie i pielęgnacja

Sierść Mastifów jest łatwa w utrzymaniu. Brudzi się w niewielkim stopniu i nie posiada zapachu. Warto jednak pamiętać o regularnym czesaniu, w okresie linienia nawet codziennym. Można podać psu suplementy np. z biotyną, która wzmocni sierść i nada jej ładny świetlisty odcień. Średnia długość życia tej rasy wynosi 11-14 lat.

Psy te nie są chorowite, a choroby genetyczne rzadkie. By nasz czworonożny przyjaciel cieszył się zdrowiem należy zwrócić szczególną uwagę na higienę jego uszu i oczu. Niewłaściwa pielęgnacja przyczynia się do chorób spojówek, a opadające uszy do zapalenia ucha.

Żywienie

Rasa ta nie należy do wybrednych. Nie ma specjalnych wymagań dietetycznych. Mastifa należy karmić jak każdego przedstawiciela większej rasy psów, najlepiej rozdzielać porcję na kilka posiłków. Dobrze sprawdzi się samodzielnie przygotowany posiłek jak i gotowa karma.

Historia rasy

Mastif tybetański jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z Tybetu. Uznawany jest za jedną z najstarszych ras na świecie. Trudne warunki i górzysty teren nadały im wyjątkowych cech: grubej sierści izolującej od zimna oraz silnego tułowia, które miało pomóc w życiu w nieprzyjaznym środowisku. Spotkać go można było jeszcze na obszarze dzisiejszych Indii, Nepalu czy Buthanu. Hodowle na Starym Kontynencie zapoczątkowali Brytyjczycy. Europejski mastif różni się od swojego Azjatyckiego krewnego budową. Psy żyjące w Tybecie są mniejsze i bardziej zwinne, wynika to z ich przystosowania do ekstremalnych warunków życia.

Ciekawostki

  • Podpalenia nad oczami Mastifa miały bardzo duże znaczenie dla ludzi zamieszkujących Tybetańską Wyżynę. Wierzyli oni, że jest to dodatkowa para oczu, która strzeże ich nawet wtedy, gdy pies drzemie. Często pilnował klasztorów tybetańskich mnichów
  • Psa często porównuje się do niedźwiedzia albo lwa
  • Trafił do Europy w XIX wieku dzięki Brytyjczykom
  • Cena psa z rodowodem wynosi około 3 tys. złotych
  • W Chinach Mastify Tybetańskie uważane są za oznakę bogactwa i szczęścia, szczególnie te o czerwonym umaszczeniu
  • Czerwony Hong Dong został sprzedany chińskiemu biznesmenowi za 2 mln dolarów
Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *