Cocker Spaniel Angielski

Cocker spaniel, to pies o przyjaznym, łagodnym usposobieniu. Jest uczuciowy i przyjazny, ale przy tym nierzadko obdarzony dużym temperamentem, przez co bywa dominujący i uparty. Psy należące do tej rasy niezwykle mocno przywiązują się do właściciela, przez co źle znoszą rozłąkę i samotność.

Na szczęście istnieje możliwość nauczenia go, że kilka godzin dziennie będzie spędzał sam, podczas kiedy domownicy będą np. w pracy lub w szkole. Nie należy jednak ograniczać jego kontaktów z ludźmi lub pozostałymi psami. Ponadto, cockery odznaczają się cierpliwością, wesołością i niewyczerpalnymi pokładami energii, które pozwalają na wielogodzinną zabawę.

Charakter i zachowanie, najczęściej spotykane u przedstawicieli tej rasy

Cocker spaniel szczeniak

Cocker spaniel dość dobrze dogaduje się z dziećmi, jednak lepiej nie zostawiać go samego podczas zabaw z maluchami. W większości przypadków przedstawiciele tej rasy bardzo dobrze dogaduje się z innymi psami oraz pozostałymi zwierzętami domowymi. Ponadto, spaniele uwielbiają pływać i nurkować. Mogą być psami trzymanymi w mieście, o ile zapewni się im odpowiednią dawkę ruchu. Pomimo stania się psami domowymi, będącymi zwykłymi pupilami, pozostał w nich stosunkowo silnie rozwinięty instynkt myśliwski, o czym nie należy zapominać podczas puszczania psiaków luzem. Cocker spaniel będzie idealnym towarzyszem dla osób konsekwentnych i energicznych. Ponieważ psiaki potrafią być dominujące i uparte, potrzebna jest im osoba, która będzie w stanie je wychować.

Plusy i minusy rasy

Cocker spaniel angielski, to piękny pies, o dość długiej, pofalowanej sierści, który swoim wyglądem i przyjaznym usposobieniem potrafi skraść niejedno serce. Zanim jednak zdecydujemy się na zakup lub adopcję przedstawiciela tej rasy, warto poznać wady i zalety, które mogą zaważyć na decyzji o wybraniu (bądź nie) spaniela na kolejnego domownika.
Zalety:

  • może mieszkać zarówno w bloku, jak i w domu,
  • akceptuje i toleruje inne zwierzęta,
  • chętnie i stosunkowo łatwo się uczy,
  • przywiązuje się do właściciela,
  • łagodny i przyjazny,
  • można go wyszkolić, by uprawiał psie sporty,
  • czujny i spostrzegawczy,
  • idealny kompan dla nieco starszych dzieci.

Wady:

  • dość głośny, lubi szczekać,
  • miewa skłonności do nadmiernej dominacji,
  • wymaga systematycznej, specjalistycznej pielęgnacji ze względu na sierść,
  • czasami bywa uparty i wykazuje się dużą dozą samodzielności, co może utrudniać tresurę i wychowanie.

Wygląd

Czarny Cocker Spaniel

Cocker spaniel angielski jest niezwykle charakterystycznym psem, trudnym do pomylenia z jakąkolwiek inną rasą. Psiaki są stosunkowo niewielkiego wzrostu, mają około 40 cm w kłębie. Mają kwadratową sylwetkę, mocny kościec i zwartą budowę. Pomimo sprawiania wrażenia „małego atlety”, pozostają lekkie w odbiorze, nie można im zarzucić ociężałości. Grzbiet spanieli jest mocny i delikatnie opada od lędźwi do nasady ogona. Klatka piersiowa spanieli jest głęboka i dobrze ożebrowana. Lędźwie dość krótkie i szerokie, a zad zaokrąglony. Ogon u tej rasy jest umiejscowiony nieco poniżej linii grzbietu, minimalnie zakrzywiony i sięgający do stawu skokowego.

Mocno owłosiony, zwężający się ku końcowi. Głowa cocker spanieli angielskich jest charakterystycznie wyrzeźbiona, osadzona na szyi o średniej długości. Połączona jest z tułowiem w sposób harmonijny. Niemal równie charakterystyczne są oczy — łagodnie, prosząco patrzące, o barwie brązowej lub ciemnobrązowej, dzięki czemu zgrywają się z umaszczeniem psa. Uszy są osadzone nisko na linii oczu, długie i jedwabiście miękkie. Waga przedstawicieli tej rasy mieści się na ogół w przedziale 13-14 kg.

Historia

Wiemy, że psy przypominające dzisiejsze spaniele żyły już w IV w. p.n.e. w starożytnej Kartaginie. Do naszych czasów zachowała się rzeźba, przedstawiająca psiaka o długiej, pofalowanej sierści, z czasów ojca Aleksandra Wielkiego — Filipa II. W okresie wypraw krzyżowych psy dotarły na Półwysep Iberyjski, skąd dotarły do Francji i Anglii. Skąd rozpoczęła się ich wędrówka? Prawdopodobnie pierwsi przodkowie spanieli żyli na terenie dzisiejszej Hiszpanii. U schyłku XVI wieku, spaniele zyskały ogromną popularność na terenie wysp Wielkiej Brytanii. Używano ich jako psów do polowań, zarówno na lądzie, jak i w przypadku polowań w wodzie. W XVII wieku, kiedy wynaleziona została broń palna, rola psów się nieco zmieniła. Od tej pory nie tylko wypłaszały zwierzynę, ale również przynosiły upolowaną zdobycz.

Na przełomie XIX i XX wieku, wyodrębnione zostało kilka odmian spanieli. Cocker spaniel angielski powstał dzięki selekcji, a także niewielkiej domieszce odmiany karłowatej. Nazwa rasy nawiązuje do rodzaju ptactwa, na które najczęściej polowały psiaki. Współczesna historia rasy zaczyna się w 1879 r. Wtedy właśnie urodził się czarny cocker, imieniem Obo (jego rodzicami są pies Frank i suczka Betty), który został uznany za protoplastę rasy. Klub rasy powstał nieco później, w 1902 r. Opracowano wówczas wzorzec, który z niewielkimi tylko zmianami, przetrwał do dzisiaj. W 1946 r. rasę uznał American Kennel Club. W 1993 r. na kongresie cocker spaniela w Notthingham oficjalnie uznano maść sobolową.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *