Berneńczyk – Berneński Pies Pasterski

Berneńskie psy pasterskie jak sama nazwa wskazuje były wykorzystywanie głównie do pasienia stad i innych prac gospodarczych. Psy te są mądre i pracowite. Mają umiarkowany temperament, są zrównoważone, wesołe i towarzyskie. Wszystko to sprawia, że są idealnymi psami rodzinnymi.

Berneńczyk jest doskonałym psem rodzinnym. Chociaż nie wymaga dużego doświadczenia, to nie nadaje się również dla domatorów. Do prawidłowego rozwoju potrzebuje konsekwentnego wychowania, sporej ilości ruchu i stawiania przed nim zadań. Pamiętajmy o tym, zastanawiając się nad wyborem psa.

Charakter Berneńczyka

Berneńskie psy pasterskie potrzebują bliskiego kontaktu z człowiekiem i bardzo się do niego przywiązują. Nie jest to więc dobry wybór dla osób, które dużo pracują. Pies pozostawiony sam w domu może rozrabiać. Oprócz takich sytuacji wynikających z ludzkich zaniedbań przedstawiciele tej rasy zwykle chętnie się podporządkowują. Oczywiście szkolenie psa powinno być rozpoczęte jak najwcześniej. Dzięki wrodzonej cierpliwości i wyrozumiałości psy berneńczyki dobrze dogadają się z dziećmi w każdym wieku. Z racji tego, że są to duże psy, nie powinny być zostawiane z dziećmi bez opieki dorosłych. Psy tej rasy sprawdzą się w roli stróżów. Są czujne i spostrzegawcze. Chociaż nie wykazują agresji, swoją posturą mogą odstraszyć intruzów. Natomiast do osób, które akceptujemy, będą odnosić się przyjacielsko.

Psy berneńskie są wytrzymałe i dobrze znoszą różne warunki atmosferyczne. Musimy pamiętać jednak, że długotrwałe przebywanie w wilgoci lub na mrozie, zawsze może negatywnie odbić się na zdrowiu zwierzęcia. Również podczas letnich upałów, nie zapominajmy o zapewnieniu im chłodnego miejsce w cieniu do odpoczynku oraz stałego dostępu do miski z wodą. Spacery lepiej przełożyć wtedy na godziny poranne lub wieczorne.
berneński-pies-pasterski

Zdrowie i pielęgnacja Berneńczyka

Niestety, berneński pies pasterski nie należy do ras długowiecznych. Wiele przedstawicieli tej rasy nie osiąga nawet ośmiu czy dziesięciu lat. Wynika to ze skłonności rasy do chorób nowotworowych, które są najczęstszą przyczyną przedwczesnych śmierci.

Z racji na grubą i gęstą okrywę włosową, psy te wymagają regularnego wyczesywania za pomocą szczotki z dłuższymi drucikami, jak również grzebieni metalowych o różnej gęstości. Szczególnie sierść za uszami, na szyi, udach i ogonie ma skłonność do tworzenia się kołtunów. Przy ich rozczesywaniu możemy posiłkować się specjalnymi preparatami, które nam to ułatwią. Nie jest wskazane wycinanie skołtunionych miejsc. Oczywiście każdy spacer wiąże się też z koniecznością usunięcia zanieczyszczeń z futra.

W miarę potrzeby berneńczyki kąpiemy w szamponach dla psów długowłosych lub, jeśli jest to konieczne, hipoalergicznych dla wrażliwej skóry. Gdy już zastosujemy po myciu odżywkę i dokładnie ją płuczemy, należy starannie osuszyć psa ręcznikiem, a następnie wysuszyć suszarką. Jest to konieczne, ponieważ gęsta sierść powoli schnie sama z siebie, a utrzymująca się przy skórze wilgoć może prowadzić do stanów zapalnych i chorób skóry. Należy o tym pamiętać również latem, podczas kąpieli w zbiornikach wodnych.

[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_video link=”https://www.youtube.com/watch?v=FnXek-J2fEY”][/vc_column][/vc_row]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *