Beagle

Beagle to wytrzymały pies gończy, ale również popularny pies do towarzystwa, który wymaga jednak konsekwentnego właściciela. Wybierając go na psa domowego, musimy liczyć się z tym, że czasami instynkt myśliwski może wziąć górę nad wychowaniem. Są to psy o wesołym usposobieniu, pełne energii i inicjatywy, ale również odważne i zrównoważone. Poza tym mocno przywiązują się do właściciela.

Charakter Beagle

Pies tej rasy nie sprawdzi się jako stróż lub obrońca — jest łagodny i przyjazny dla wszystkich, nawet obcych. Jest pozbawiony agresji, dlatego stanowi dobre towarzystwo dla starszych dzieci. A przy tym uwielbia pieszczoty i jest gotowy na niezmordowane zabawy i psoty. Ponieważ są to tak żywiołowe psy, potrzebują dużo uwagi ze strony właścicieli. Nie lubią samotności i mogą manifestować to niszczeniem przedmiotów pod naszą nieobecność. Potrzebę towarzystwa można zaspokoić nie tylko stałą obecnością ludzi, ale również innych psów tej samej rasy, kotów lub innych zwierząt domowych.

Dla kogo jest rasa Beagle?

Beagle potrzebują dużej ilości ruchu, dlatego trzeba przeznaczyć odpowiednią ilość czasu na spacery. Jeżeli jesteśmy osobami prowadzącymi aktywny tryb życia, jest to pies dla nas. Z chęcią będzie nam towarzyszył w aktywnościach, a później w odpoczynku w domu. Przedstawiciele tej rasy mogą się przystosować do mieszkania wszędzie, chociaż nie ma co ukrywać, że dom z ogrodem jest najlepszym rozwiązaniem. W przypadku mieszkania niezbędne jest zapewnienie długich spacerów, pełnych różnych aktywności. Nie jest więc to pies dla osób pochłoniętych pracą. Wymaga poświęcenia dużo czasu i uwagi oraz bycia aktywnym razem z nim. Z kolei oprócz potrzeb ruchowych, nie wymaga zbyt wiele. W przypadku zbyt małej aktywności lub przebywania tylko w ogrodzie, pies będzie się nudził i wykorzystywał energię w destruktywny sposób. Jednak odpowiednio wybiegany, zazwyczaj nie powoduje szkód.

Szkolenie Beagle

Podczas spacerów musimy pamiętać też o silnym instynkcie łowieckim, w terenie miejskim jest to o tyle niebezpieczne, że spuszczony ze smyczy pies łatwo może ulec wypadkowi. Nawet na łące lub w polu pies może za bardzo od nas się oddalić, gdy coś go zainteresuje. Nie wynika to z tego, że nie rozumie komend. Beagle to zwierzęta inteligentne, jednak również uparte i samodzielne. Dlatego szkolenie ich wiąże się z dużą dozą cierpliwości. Nie możemy też być zbyt surowi, by ten wrażliwy pies nie zamknął się w sobie. Poza tym, szczególnie na początku, ćwiczenia powinny być krótkie i urozmaicone, by utrzymać uwagę psa. Nie przeceniajmy też samego szkolenia, beagle nadal będzie psem myśliwskim. Warto więc zadbać o odpowiednie ogrodzenie posesji.
beagle

Wygląd Beagle

Beagle to średni pies gończy o mocnej, krępej budowie. Jego włos jest krótki, gęsty i przylegający. Umaszczenie występuje zazwyczaj w tricolorze: biało-płowe z czarnym Koniuszek ogona musi być w kolorze białym. Każdy kolor umaszczenia jest dopuszczalny poza wątrobianym. Sierść beagle jest odporna na złe warunki atmosferyczne.

Zdrowie i pielęgnacja Beagle

Dzięki krótkiej sierści, utrzymanie jej w dobrym stanie jest proste. Jest bezproblemowa w pielęgnacji. Wystarczą kąpiele i wyczesywanie od czasu do czasu.
Beagle są psami zdrowymi i odpornymi. Dobrze odżywione i zadbane mogą dożyć nawet 16-tu lat. Główne problemy zdrowotne związane są z urazami, które te pełne wigoru psy nazywają podczas spacerów. U beagli bardzo rzadko występują choroby dziedziczne takie jak dysplazja stawów biodrowych, padaczka czy problemy ze wzrokiem

Żywienie Beagle

Beagle nie narzekają też na brak apetytu, chociaż potrafią być wybredne, jeśli nie są przyzwyczajone do jakiegoś rodzaju pożywienia. W związku z dużym apetytem mogą mieć skłonności do tycia, ale rozwiązaniem tego problemu jest odpowiednia dawka ruchu.

Historia Beagle

Beagle to rasa psów gończych od lat używana do polowań. Dopiero stosunkowo niedawno stały się też domowymi ulubieńcami. Jednak pozostał im silny instynkt myśliwski. Jest to stara angielska rasa, znana już w średniowieczu. Jednakże nie jest wiadomo kiedy i jak powstała ta rasa. Jedna z teorii mówi, że wywodzą się ze starożytnej Grecji i stąd razem z Rzymianami trafiły na wyspy Brytyjskie. Inna zaś, że są potomkami psów gończych, które w 1066 roku zostały przywiezione do Angli. W latach trzydziestych XX wieku na dobre zadomowiły się na Wyspach Brytyjskich, gdzie wykorzystywane były do polowań.

Ciekawostki

Królowa Elżbieta była wielbicielką tych psów i trzymała ich dużą gromadę. Była to kieszonkowa odmiana beagla tzw. pocket beagle lub Elisabeth beagle. Były one tak małe, że z łatwością mieściło się ich około dziesięciu w jednej sakwie. Te maleńkie pieski bardzo słabo się rozmnażały na wskutek czego, wyginęły.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *