Kot Syjamski

Syjamy mają ognisty temperament i żywiołowy charakter. Nienawidzą samotności, muszą przebywać blisko „swojego” człowieka, głośno i natarczywie dopominają się o pieszczoty. Uwielbiają bawić się z właścicielem, trzeba koniecznie zapewniać im dużo rozrywek, w których ich energia znajdzie ujście.

Koty syjamskie zalicza się do inteligentnych przedstawicieli kotów domowych. Szybko uczą się różnych sztuczek, takich jak aportowanie czy chodzenie przy nodze. Są z natury ciekawskie i śmiałe. Są ekstrawertykami i nie tolerują samotności. Łatwo nawiązują kontakty z ludźmi i lubią, gdy dom ich właściciela odwiedzają goście.

Charakterystyka kotów syjamskich

Dobrze znoszą towarzystwo innych kotów lub psów. Mają spory temperament i odwagę oraz są pełne energii. Przywiązują się do swojego właściciela i nie odstępują go ani na krok. Gdy go stracą, może to się odbić na ich zdrowiu. Często głośno, przy pomocy swego charakterystycznego miauczenia, domagają się pieszczot i głaskania. Koty te cenią sobie zainteresowanie innych. Potrafią być zazdrosne, jeśli w grę wchodzą względy. Są odpowiednie dla ludzi spędzających większość swojego czasu w domu i nie powinny być hodowane przez osoby, które zazwyczaj bywają w terenie. Koty te bardzo chętnie wskakują do łóżka właścicieli lub ich kolana. Jak przystało na szanującego się kota, mają skłonności do samowoli i miewają zmienne nastroje. Jest na tle innych ras wyjątkowo gadatliwy, co widać w jego chrapliwym, głośnym miauczeniu.

kot syjamski

Wygląd

Cechą charakterystyczną są plamy, które pokrywają maskę, uszy, łapy i ogon. Posiada duże, niebieskie oczy. Jest to kot szczupły, o wydłużonej sylwetce i muskularnej budowie. Kocięta rodzą się białe, zaczynają się wybarwiać dopiero w drugim tygodniu życia.

Choroby kotów syjamskich

Koty syjamskie są kłamczuchami, dlatego właściciele tej rasy powinni przestrzegać diety i ich nie przekarmiać. Predyspozycje do chorób kota syjamskiego mają głównie podłoże genetyczne. Są to wady wrodzone, które jednak można zniwelować, poddając kota różnorodnym terapiom oraz zabiegom. Bardzo częstym schorzeniem występującym u kotów syjamskich są wrodzone wady wzroku. Kolejną wadą wzroku jest oczopląs. Może mieć on charakter rotacyjny, poziomy lub też pionowy. W niektórych wypadkach oczopląs może zaniknąć lub też poprawić się, kiedy nauczymy kota skupiać się na konkretnym elemencie.

Pielęgnacja

Pielęgnacja kota syjamskiego jest wyjątkowo łatwa. Kotów tych nie trzeba ani kąpać, ani często czesać. Jego futerko jest bardzo krótkie, w związku z tym wystarczy przeczesać odpowiednim grzebieniem kilka razy w tygodniu. Trzeba pamiętać o regularnym obcinaniu pazurków, czyszczeniu uszu i oczu.

Żywienie

Dieta kota powinna być zbilansowana, czyli dostarczać zwierzęciu wszystkich niezbędnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach. Żeby kot cieszył się dobrym zdrowiem, należy podawać pełnowartościowe posiłki, zawierające w odpowiednich proporcjach wszystkie składniki odżywcze. W diecie kota nie powinno zabraknąć: białek pochodzenia zwierzęcego, tłuszczów nasyconych, węglowodanów oraz mikro i makroelementów.

Należy pamiętać, że koty są mięsożercami. Najrozsądniej jest podawać kotu mięso, podroby i ryby. W przeciwieństwie do człowieka udział tłuszczów w kociej diecie powinien być dość wysoki, na poziomie ok 23%, a węglowodanów bardzo niski, na poziomie 4%, to tak biorąc wartości idealne. Dzieje się tak, ponieważ koty nie potrafią pozyskiwać energii z węglowodanów, pozyskują ją bezpośrednio ze spalania białka i tłuszczów właśnie. W kociej diecie nie powinno zabraknąć tłuszczów nienasyconych, znajdujących się m.in. w drobiu, rybach, olejach roślinnych, oliwie z oliwek i warzywach, a także nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6. Karmiąc kota suchą karmą, należy unikać tych karm, które wypełnione są zbożami i znikomą ilością mięsa.

Kot odżywiający się jedynie karmą suchą musi mieć zapewnione spore ilości wody — najlepiej w wielu miejscach w mieszkaniu. Aby urozmaicić kocią dietę opartą na suchym pokarmie, warto dodawać do niej mięso, ryby lub pokarm w puszkach z dobrym składem. Mleko, chociaż kojarzone jako ulubione pożywienie kotów, nie powinno być podawane dorosłym kotom, a kocięta powinny otrzymywać jedynie specjalnie dla nich przeznaczone.

Historia

Koty syjamskie pochodzą z Dalekiego Wschodu (Syjam to współczesna Tajlandia). Pierwsze wzmianki o nich pojawiły się już w XVI wieku. Niestety nie wiadomo dokładnie, jaka krzyżówka przyczyniła się do powstania kotów syjamskich. Bez wątpienia, przodkami tych zwierząt były koty bengalskie, koty azjatyckie domowe oraz koty nubijskie. O ile powstanie rasy pozostaje jeszcze zagadką, o tyle doskonale wiemy, kiedy ta rasa pojawiła się po raz pierwszy w Europie. Miało to miejsce w 1884 r., kiedy konsul brytyjski jako podarunek od króla Syjamu otrzymał parę kotów z tego gatunku. Nie minął rok, a potomstwo tej pary pokazywano publiczności w Londynie, a następnie w różnorodnych ogrodach zoologicznych na terenie starego kontynentu. Niestety, początki nie były łatwe.

Ciekawostki

Kocięta rodzą się białe, wybarwiać zaczynają się dopiero w drugim tygodniu życia. Im starszy syjam, tym proces ciemnienia silniej postępuje — starsze osobniki są ciemniej umaszczone niż młode koty. Koty syjamskie są długowieczne — w dobrych warunkach mogą dożyć nawet 20 lat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *