Kot Sfinks Kanadyjski

Sfinks to kot, który nazywany jest kosmitą lub wybrykiem natury. Wszystko przez niespotykany wygląd. To, co jednych zachwyca, u drugich wywołuje – delikatnie rzecz ujmując – zdziwienie.

Sfinks to kot, który różni się wyglądem od wszystkich innych kotów na świecie. Jest protoplastą wszystkich „nagich” kotów. Choć nazwa i wygląd nawiązuje do starożytnego egipskiego kociego posągu, to nie ma on nic wspólnego z Egiptem ani z kotem egipskim.

Wygląd

  • brak sierści, dopuszczalne jest bardzo krótkie owłosienie na nosie, uszach, ogonie (u samców na jądrach)
  • uszy duże, odstające
  • skośne oczy (w kształcie cytryny)
  • głowa smukła, podłużna
  • nos i kości policzkowe mocno zarysowane
  • dobrze zbudowane ciało, szeroka klatka piersiowa
  • ma długie łapy i ogon

Żywienie

Dieta kota powinna być zbilansowana, czyli dostarczać zwierzęciu wszystkich niezbędnych składników odżywczych w odpowiednich proporcjach. Żeby kot cieszył się dobrym zdrowiem, należy podawać pełnowartościowe posiłki, zawierające w odpowiednich proporcjach wszystkie składniki odżywcze. W diecie kota nie powinno zabraknąć: białek pochodzenia zwierzęcego, tłuszczów nasyconych, węglowodanów oraz mikro i makroelementów.

Należy pamiętać, że koty są mięsożercami. Najrozsądniej jest podawać kotu mięso, podroby i ryby. W przeciwieństwie do człowieka udział tłuszczów w kociej diecie powinien być dość wysoki, na poziomie ok 23%, a węglowodanów bardzo niski, na poziomie 4%, to tak biorąc wartości idealne. Dzieje się tak, ponieważ koty nie potrafią pozyskiwać energii z węglowodanów, pozyskują ją bezpośrednio ze spalania białka i tłuszczów właśnie. W kociej diecie nie powinno zabraknąć tłuszczów nienasyconych, znajdujących się m.in. w drobiu, rybach, olejach roślinnych, oliwie z oliwek i warzywach, a także nienasyconych kwasów tłuszczowych omega-3 i omega-6.
Karmiąc kota suchą karmą, należy unikać tych karm, które wypełnione są zbożami i znikomą ilością mięsa.

Kot odżywiający się jedynie karmą suchą musi mieć zapewnione spore ilości wody — najlepiej w wielu miejscach w mieszkaniu. Aby urozmaicić kocią dietę opartą na suchym pokarmie, warto dodawać do niej mięso, ryby lub pokarm w puszkach z dobrym składem. Mleko, chociaż kojarzone jako ulubione pożywienie kotów, nie powinno być podawane dorosłym kotom, a kocięta powinny otrzymywać jedynie specjalnie dla nich przeznaczone.

Historia rasy

Sfinks (kanadyjski bezwłosy) to rasa kota występująca w Ameryce i Europie. Sfinksy pochodzą przeważnie od kanadyjskiego kota domowego. W 1966 r., w wyniku samoistnej mutacji, kotka urodziła dwa łyse młode.

Pierwszy sfinks urodził się w miocie zwykłych kotów krótkowłosych w 1966 w Toronto w Kanadzie (nie była to pierwsza bezwłosa mutacja, pod koniec XIX wieku hodowano przez krótki czas rasę zwaną “meksykańskim kotem bezwłosym”). Przez wiele lat hodowcy europejscy i północnoamerykańscy prowadzili selektywną hodowlę bezwłosych kotów. Tak powstała rasa, którą znamy dziś.

Natychmiast wzbudziła ona zainteresowanie hodowców, którzy zapragnęli mieć tego rodzaju egzotycznego kota. We wczesnych latach 70. rozpoczęto w Holandii pierwsze programy hodowli nowej rasy. Ścisła współpraca hodowców ze Stanów Zjednoczonych, Kanady i Holandii szybko poszerzyła początkowo niewielki materiał hodowlany. Pierwszy sfinks został zarejestrowany przez amerykańskie The Cat Fanciers’ Association (CFA) w lutym 1998.

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *