Rasy kotów

Kot Norweski Leśny

Kot norweski leśny jest zdecydowanie niezwykle wyjątkową rasą. Jego zachwycający wygląd oraz przyjacielskie usposobienie zdobyło serca ludzi na całym świecie.

Charakter i zachowanie

Kot norweski leśny jest bardzo przyjacielski, uwielbia kontakt z ludźmi. Jednak nie od razu daży nowo poznane osoby zaufaniem. Bardzo przywiązuje się do swojego właściciela. Ale nie tylko dla ludzi kot ten jest bardzo łagodny. Żyje on w zgodzie z innymi domowymi zwierzętami, dlatego nie będzie dla niego problemem pies, czy też inny kot. Charakteryzują się też dużą tolerancją i spokojem, dlatego świetnie się nadają dla rodzin z dziećmi. Są one bardzo energicznymi kotkami i dobrze jest zapewnić im możliwość zabawę.
Koty te poza cechuje bardzo duża ciekawość, przez co chętnie poznają nowe rzeczy i miejsca. Warto zabezpieczyć w domu niebezpieczne miejsca, takie jak balkon, czy okna, ponieważ koty tej rasy bardzo chętnie się wspinają.

Wygląd

Ciało norweskiego kota leśnego jest mocno zbudowane, a jego masa osiąga nawet 10 kg. Jego głowa ma kształt trójkąta równobocznego. Oczy ma delikatnie skośne, w kształcie migdałków, ich kolor uzależniony jest od futra. Barwa sierści występuje w prawie wszystkich kolorach, jednak nie może być ona cynamonowa, czekoladowa oraz liliowa. Futro tego kota jest dwuwarstwowe. Warstwa wewnętrzna jest grubym i wełnistym podszerstkiem, natomiast wartstwą zewnętrzną są nieprzemakalne włosy. Jedną z cech charakterystycznych tej rasy jest puszysty ogon. Sierść na nim jest wyjątkowo delikatna. Tylnie nogi kota są dłuższe od przednich. Na łapach, pomiędzy palcami występują pęczki futerka, a haczykowate pazury umożliwiają mu schodzenie z drzew głową w dół. Same łapy mają okrągły kształt. Na uszach są obecne pędzelki, przez co wielu Norwegów uważało, że są spokrewnione z rysiem.

Zdrowie i pielęgnacja

Pielęgnacja kota norweskiego leśnego należy do bardzo prostych. Wystarczy go wyczesać raz w tygodniu, najlepiej grzebieniem obrotowym, aby nie naruszyć zdrowych włosów. Jedynie w okresie letnim i zimowym należy częściej cześć sierść, ponieważ jest ona zmieniana. Dobrze jest nie czesać ogona, ponieważ futro na nim jest delikatne, oraz bardzo długo odrasta. Z powodu wodoodpornego futra, kąpiel tego kota nie przyniesie szczególnych skutków.
Norweski kot leśny jest zdrową rasą. Jednak istnieją choroby genetyczne, które mogą występować. Jedną z nich jest kardiomopatia przerosotowa, która powoduje przerost mięśnia sercowego, co skutkuje obniżeniem jego kurczliwości oraz problemami z krążeniem. Choroba ta może doprowadzić nawet do śmierci. Żeby tego uniknąć trzeba należy badać serce kota już od początku jego życia, aby zapobiec chorobie. Drugą dziedziczną chorobą jest chorobą spichrzeniowa glikogenu typu IV. Choroba ta polega na odkładaniu się w narządach glikogenu, co może doprowadzić do zaniku mięśni, niewydolności wątroby oraz jej powiększenia, a nawet do śmierci. Niestety jest to choroba nieuleczalna, jednak występuje ona bardzo rzadko.

Żywienie

Głównym składnikiem w diecie kota powinno być świeże mięso. Jednak powinno się ją urozmaicać, dodając na przykład co jakiś czas rybę. Jednak można podawać też karmy gotowe, ale warto sprawdzić czy mają dobry skład. Z powodu długiego futra kota, powinno się mu podawać specjalne produkty chroniące przed tworzeniem się kul z włosów w jego układzie pokarmowym.

Historia rasy

Kot leśny norweski pierwotnie zamieszkiwały zimne i gęste lasy Norwegii. W naturalnym środowisku przeżyć mogły tylko najsilniejsze osobniki. Początkowo koty w ludzkich domach miały za zadanie łapania myszy. Do tego samego celu wykorzystywali je wikingowie podczas podróży. W ten sposób najprawdopodobniej trafiły one do Ameryki. Koty towarzyszyły ludziom w codziennych czynnościach przez lata, lecz w XX wieku stały się one zagrożonym gatunkiem. Na szczęście dzięki hodowlom udało się uratować je przed wyginięciem. W 1976 roku norweskie koty leśne zostały uznane przez międzynarodową organizację hodowców kotów rasowych.

Ciekawostki

Norweskie koty leśne potrafią schodzić głową w dół, dzięki haczykowatym pazurom.
Rosną do 3 roku życia, a pełną dorosłość osiągają nawet w 5 roku życia.
Według mitologii nordyckiej norweskie koty leśne były zaprzęgnięte do rydwanu bogini Frei.
Po raz pierwszy kot tej rasy został przedstawiony na wystawie w 1938 roku.
W XX wieku rasa była zagrożonym gatunkiem.
Pierwsze norweskie koty leśne trafiły do Polski w 1990 roku.
Gen odpowiedzialny za długie futro jest tych kotów jest spotykany tylko u tej rasy.
W podaniach ludowych jest nazywany kotem czarownicy.
W Norwegii je nazywany skogkatt, co znaczy po prostu kot leśny.
Koty tej rasy żyją około 14-16 lat.

Nic dziwnego, że te wspaniałe koty cieszą się coraz większą sławą. Są one odpowiednie dla osób samotnych oraz rodzin z dziećmi. Łatwo się przyzwyczajają do nowych miejsc i są bardzo ciekawe świata. Mimo wszystko najlepszym miejscem dla niego będzie dom z dużym ogrodem, aby miał gdzie biegać i się bawić. Ale będzie mu dobrze wszędzie, gdzie będzie otoczony miłością.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *