Rasy kotów

Kot Balijski (Balinese)

Koty Balijskie są bardzo żywe, zwinne i towarzyskie – uwielbiają być w centrum uwagi. Potrafią być także bardzo głośni, swoje emocje wyrażać głośnym miauczeniem, mruczeniem czy śpiewem.

Bardzo łatwo nawiązują więź z człowiekiem – uwielbiają pieszczoty, lubią jak się do nich przemawia (należy robić to w sposób spokojny). Koty balijskie uwielbiają być również noszone przez swoich właścicieli, mało tego – czasem mogą wskoczyć na człowieka również bez zaproszenia!

Długowłosy, wdzięczny Syjam, czyli kot balijski

Przedstawiciele tej rasy wymagają wręcz nieustannej uwagi – czy to człowieka, czy też innych kotów. Z tego powodu Balijczycy nie są raczej odpowiedni dla osób, których nie ma całymi dniami w domu. Koty te są doskonałymi kompanami dla dzieci – są do nich nastawione przyjaźnie, dlatego bez problemu możemy pozwolić na ich wspólne zabawy.
Warto również podkreślić inteligencję kotów balijskich. Potrafią bardzo szybko się uczyć, jednak tylko wtedy kiedy… wydaje im się to interesujące!

Wygląd

Koty balijskie, podobnie jak ich krewni Syjamowie, w zdecydowanej większości są umaszczenia typu point. Główne ubarwienie futra jest białe z delikatnymi odcieniami szarości, natomiast znacznie ciemniejsze są oznaki, występujące licznie u tej rasy kotów. Sierść jest miękka, jej długość określana jest jako średnia.
Balijczycy są smukli, ale przy tym jednocześnie dosyć dobrze umięśnieni. Przednie kończyny są nieznacznie krótsze od tylnych, a same łapki są niewielkie i owalne. Koty balijskie mają długi ogon o spiczastym zakończeniu.
Standardowe cechy wyglądu kota balijskiego:

Wielkość: średnia.
Głowa: podobnie jak cały kot balijski, głowa jest średniej wielkości. Obecnie wyróżnia się dwa rodzaje głowy kota balijskiego: “nowoczesny” i “tradycyjny”. Kształt głowy “nowoczesnego” kota balijskiego przypomina klin z prostymi liniami, ma szeroko rozstawione uszy i długi pysk. “Tradycyjna” odmiana ma bardziej zaokrąglony i nieco krótszy pyszczek, mniejsze ma również uszy.
Oczy: również średniej wielkość. Odległość między nimi zwykle jest równa szerokości jednego oka. Ustawione są nieco skośnie. Zabarwienie tęczówek waha się od koloru jasnoniebieskiego po fiolet. Z wiekiem barwa oczu może się nieznacznie zmienić.
Uszy: zwykle ostro zakończone i dosyć duże, szeroko osadzone, wysokie u nasady.
Szyja: typowa dla krewnych Syjamów: wysmukła i długa.

kot balijskiZdrowie i pielęgnacja

Pomimo posiadania długiego futra, pielęgnacja kota balijskiego jest dosyć łatwa.
Jego sierść jest na tyle miękka, że nie stanowi problemu przy czesaniu. Najlepiej robić tę czynność codziennie, jednak w zupełności wystarcza raz lub dwa razy w tygodniu. Do czesania warto używać niezbyt gęstej szczotki o prostych zębach. Dobrze jest też pamiętać o standardowych zabiegach pielęgnacyjnych.
Powinno się dbać o aktywność fizyczną kota balijskiego, jednak i w tym przypadku nie powinno być o to trudno. Kot ten z natury jest zwinny i chętny do zabawy, dlatego warto wykorzystać ten potencjał i zachęcać kota do wspólnej rozrywki. Wskazane jest także kontrolować wagę kota – w zależności od wielkości, powinien on ważyć od 2 do 4 kilogramów.

Żywienie

Koty balijskie nie mają specjalnych wymagań żywieniowych.
Podobnie jak w przypadku wszystkich kotów, należy przestrzegać odpowiedniej diety: zaspokajania dziennego zapotrzebowania na kalorie, a także dbania o odpowiednią ilość protein, tłuszczy i witamin. Jeśli koty te mają możliwość wyjścia na zewnątrz, lepiej jest im zwiększyć ilość kalorii – dzięki temu możemy zapobiec zbytniemu wychudzeniu naszego kota.
Można stosować karmy, które poprawią wygląd sierści pupila.

Historia

Istnieje parę teorii dotyczących pojawienia się kotów balijskich. Wiadomo jednak, że pojawiły się one na początku XX wieku. Według jednej z teorii, hodowcy kotów syjamskich, chcąc zwiększyć ich populacje po zakończeniu I wojny światowej, zaczęli łączyć je z innymi rasami. W pewnym momencie w miotach zaczęły pojawiać się koty o długiej sierści. Inna teoria zakłada, że w tamtym okresie zaczęło dochodzić do mutacji u Syjamów. Na skutek tego zaczęto mówić o “długowłosych Syjamach”. To właśnie pod taką nazwą, w roku 1928, odmiana ta została wyodrębniona po raz pierwszy przez amerykańską organizację CFA.
W latach 50., bardzo mocno w powiększenie nowej rasy zaangażowały się Sylvia Holland, Marion Dorsey i Helen Smith. To właśnie ta ostatnia nazwała tę odmianę “kotem balijskim”. Przez kolejne lata jej popularność stale rosła – w latach 60. Balijczycy zaczęli odnosić coraz większe sukcesy na wystawach, a w 70. uznano ich za odrębną rasę. Wreszcie w roku 1984 kot balijski został oficjalnie zarejestrowany w FIFe.

Ciekawostki

Rasa ta wcale nie wywodzi się z indonezyjskiej wyspy, jak może się wydawać. Nazwę zawdzięczają gracji, z jaką poruszają się jej przedstawiciele, która przywodzi na myśl tancerki z tej egzotycznej wyspy.
Koty balijskie są hipoalergiczne – jest to więc idealna rasa dla osób z alergią.
Obecnie koty balijskie krzyżuje się czasami z kotami syjamskimi, w celu osiągnięcia lepszego wyglądu potomstwa. Sierść kociaków z takiego miotu zawsze będzie krótsza niż kociaków pochodzących od dwóch kotów balijskich.
Cena Balijczyków z hodowli waha się, jednak zwykle jest to ok. 5 tysięcy złotych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *